Bloczek - drobnowymiarowy materiał budowlany. Bloczki, podobnie jak cegły i pustaki używane są do murowania ścian konstrukcyjnych zewnętrznych i wewnętrznych, działowych oraz fundamentów. Wytwarzane bloczki mają kształt prostopadłościanu. Są pełne, czyli pozbawione przelotowych otworów. Wielkość ich najczęściej jest wielokrotnością jednego lub dwóch wymiarów podstawy cegły ceramicznej pełnej czyli 12,0 x 25,0 cm. Bloczki, podobnie jak i inne materiały używane do wykonywania elementów konstrukcyjnych budynku produkowane są o różnej, określonej wytrzymałości mechanicznej. Cechę tą określa za pomocą klasy, np. klasa 20 oznacza wyrób o wytrzymałości na ściskanie 20 MPa. Ze względu na rodzaj spoiwa użytego do produkcji bloczków wyróżnia się:
* bloczki betonowe - wytwarzane są z betonu zwykłego. Bloczki betonowe produkowane są w różnych wymiarach (producenci często stosują własne)od 12,0 x 24,0 lub 25,0 x 24,0 lub 25,0 do 12,0 lub 24,0 x 24,0 x 49,0 cm. Wytrzymałość bloczków zależy od klasy użytego betonu. Zastosowanie bloczków betonowych: ławy fundamentowe, ściany piwnic, podmurówki np. pod ogrodzenia, czyli murowanie elementów, dla których ważna jest wytrzymałość a nie jest najważniejsza izolacyjność termiczna.
* bloczki keramzytobetonowe - wytwarzane z betonu na kruszywie porowatym (keramzycie) o drobnych frakcjach. Bloczki z betonu keramzytowego są lżejsze od bloczków betonowych i posiadają znacznie lepsze od nich własności izolacyjne. Ich wymiary i zastosowanie jest podobne jak bloczków betonowych. Do murowania ścian powyżej poziomu piwnic częściej używa się pustaków betonowych lub innych materiałów.